آیا خدا هر چیزی که وجود دارد را خلق کرد؟  

¤¤¤قلب کوچک¤¤¤

پسرکش رو به بغل گرفت و با مادرای دیگه خداحافظی کرد. خیلی آروم قدم بر میداشت هنوز جای بخیه هاش کمی درد می کرد اما با وجود این دلش نمیومد که پسر کوچولوش رو به بغل کس دیگه ای بده اونو سفت نگه داشته بود تو بغلش و محکم به قلبش فشار میداد. لحظه آخر یاد اتاق کنار اتاق خودش افتاد و زنی که دیروز زایمان کرده بود . چقدر هم پای زن گریه کرده بود . دختر کوچولوی اون زن مشکل مادرزادی نارسایی قلبی داشت . دکترا زیاد برای اون دختر کوچولو که خیلی هم ناز بود امیدوار نبودن . وقتی دیروز صدای گریه زنو شنیده بود پیشش رفته و علتو پرسیده بود و بعدش هم پای زن کلی گریه کرده بود با خودش فکر میکرد که اگه پسر من با این بیماری به دنیا می اومد من تو این لحظه چه حالی داشتم ؟
دوباره برگشت تا با اون زن هم خداحافظی کنه . ماجرا رو برای همسرش تعریف کرده بود و بهش گفت که میخواد برگرده و با زن خداحافظی کنه . برگشت و زن رو دید که با چهره ای افسرده رو تخت دراز کشیده دلش نیومد با پسرش به اتاق بره و زن رو بیشتر ناراحت کنه بچه رو به شوهرش داد و پیش زن برگشت و بعد از اینکه کمی اونو دلداری داد ازش خداحافظی کرد.
با مادرش و همسرش و پسر کوچولوی تو بغلش به راه افتاد . وقتی میخواست بشینه تو ماشین مادرش با دلسوزی ازش خواست که بچرو به صندلی عقب و بغل خودش بده اما دلش نمیومد بچرو ازخودش جدا کنه این بود که پیشنهاد مادرشو رد کرد و به طرف خونه به راه افتادن . . شوهرش خیلی خوشحال بود و گاهی هم از سر خوشحالی کارای خطرناکی با ماشین انجام میداد . مادر زنش دو سه بار ازش خواسته بود که آروم تر و با احتیاط تر بره اما کو گوش شنوا؟
نمی تونست تکون بخوره سوزش شدیدی رو روی صورتش حس میکرد چشم که باز کرد همه جا رو سپید دید اولش چیزی یادش نیومد ولی بعد از چند دقیقه یه دفعه یادش اومد که زایمان کرده و الان باید تو بیمارستان باشه ولی اون که مرخص شده بود پس اینجا چه میکرد و یه دفعه جرقه ای تو ذهنش زده شد و یادش اومد که داشتن به طرف خونه می رفتن که یه دفعه ماشینشون چند تا چرخ زدو دیگه بعدش چیزی یادش نمی یومد . یه دفعه یاد پسر کوچولوش افتاد که اون لحظه تو بغلش بود یاد مادرش یاد همسرش . خواست بلند شه اما تمام تنش درد میکرد . همون لحظه پرستاری به اتاقش اومد وقتی اونو به هوش دید لبخندی تحویلش داد و بیرون رفت . بعد از چند دقیقه همسرشو دید که با سری باند پیچی شده دم در اتاق ایستاده و اشک میریزه . قلبش تند وتند میزد . با صدای ضعیفی پرسید مادر ، پسرم . مرد با بغض گفت مادرت حالش خوبه دستش شکسته . پسرم کجاست ؟ کو ؟ مرد ساکت شد اینبار بلند تر گفت پسرم؟ وقتی باز جوابی نشنید از ته گلو فریاد زد مرده ؟ نه زنده ست اما و از اتاق بیرون رفت و بعد از چند دقیقه با دکتر برگشت . دکتر بی صدا اونو معاینه کرد . بعد از معاینه با تاسف نگاهی به زن کرد و گفت : من خیلی متاسفم خانوم و واقعا معذرت میخوام که تو این شرایط باید این حرفا رو به شما بزنم . متاسفانه پسر کوچولوی شما دچار مرگ مغزی شده اما شما میتونید جان دوباره ای به پسرتون بدید . حرفای دکتر براش نامفهوم بود . بریده بریده گفت مرگ مغزی ، جان دوباره! .
- بله خانوم شما میتونید با اهدای اعضای پسرتون به کسای دیگه ای که بهش احتیاج دارن جان تازه بخشید اینطوری می دونید که پسرتوناگرچه جسما کنارتون نیست اما قلبش در سینه بچه دیگه ای میتپه . میدونید خانوم پیدا کردن عضو پیوندی برای بچه ها خیلی مشکله و بیشتر بچه ها مجبورن منتظر بمونن تا بزرگتر بشن و خیلی هاشون تا اونموقع زنده نمیمونن. دیروز تو همین بیمارستان دختری متولد شده که به قلب احتیاج داره و اگه اون قلب بهش نرسه خیلی زود میمیره . حالا تصمیم گیری با خودتونه .
و از اتاق بیرون رفت . تمام مدت مثل مسخ شده ها به حرف دکتر گوش کرد و نای گفتن کلمه ای رو نداشت یاد پسر کوچولوش افتاد و بعد یه دفعه یاد اون دختر کوچیک که دیروز به دنیا اومده بود و یاد زن که چه گریه سوزناکی داشت...
حالا این زن بود که دخترکشو تو بغل گرفته بود و همراه اون داشت با سوز گریه می کرد. دخترک با چشمای عسلی و درشتش نگاهی به اون کرد و زن رو برد به عمق نگاه پسرش وقتی که بغلش کرده بود و شیر میخورد . انگار دختر کوچولو داشت بهش میگفت که قلب پسرک تو توی سینه منه قلب و روح اون . دخترک رو بغل کرد و گوشش رو گذاشت روی سینش ........ تاپ تاپ ، تاپ تاپ صدای قلب پسرش بود

«مادر»

کودکي که آماده تولد بود، نزد خدا رفت و از او پرسيد:« مي گويند فردا شما مرا به زمين مي فرستيد؛ اما من به اين کوچکي و بدون هيچ کمکي چگونه مي توانم براي زندگي به آنجا بروم؟»

خداوند پاسخ داد :« از ميان بسياري از فرشتگان، من يکي را براي تو در نظر گرفته ام. او در کنار توست و از تو نگهداري خواهد کرد.»

اما کودک هنوز مطمين نبود که مي خوهد برود يا نه.

- اينجا در بهشت، من هيچ کاري جز خنديدن و آواز خواندن ندارم و اين ها براي شادي من کافي است.

خداوند لبخند زد :« فرشته تو برايت آواز خواهد خواند و هر روز به تو لبخند خواهد زد. تو عشق او را احساس خواهي کرد و شاد خواهي بود.»

کودک ادامه داد:« من چه طور مي توانم بفهمم مردم چه مي گويند وقتي زبان آنها را نمي دانم؟»

 خداوند او را نوازش کرد و گفت:« فرشته تو، زيباترين و شيرين ترين واژه هايي را که ممکن است بشنوي، در گوش تو زمزمه خواهد کرد و با دقت و صبوري به تو ياد خواهد داد که چگونه صحبت کني.»

 کودک با ناراحتي گفت:« وقتي مي خواهم با شما صحبت کنم، چه کنم؟»

خداوند براي اين سؤال هم پاسخي داشت :« فرشته ات دستهايت را کنار هم مي گذارد و به تو ياد مي دهد که چگونه دعا کني.»

کودک سرش را برگرداند و پرسيد:« شنيده ام که در زمين انسان هاي بدي هم زندگي مي کنند. چه کسي از من محافظت خواهد کرد؟»

 - فرشته ات از تو محافظت خواهد کرد، حتي اگر به قيمت جانش تمام شود.

 کودک با نگراني ادامه داد :« امات من هميشه به اين دليل که ديگر نمي توانم شما را ببينم ناراحت خواهم بود.»

خداوند لبخند زد و گفت:« فرشته ات هميشه درباره من با تو صحبت خواهد کرد و به تو راه بازگشت نزد مرا خواهد آموخت؛ گرچه من همواره کنار تو خواهم بود.»

در آن هنگام بهشت آرام بود، اما صداهايي از زمين شنيده مي شد. کودک مي دانست که بايد به زودي سفرش را آغاز کند. او به آرامي يک سؤال از ديگر از خداوند پرسيد :« خدايا اگر بايد همين حالا بروم، لطفاً نام فرشته ام را به من بگوييد.»

 خداوند شانه او را نوازش کرد و پاسخ داد :« نام فرشته ات اهميتي ندارد و به راحتي مي تواني او را مادر صدا کني.»