زمان برنمیگردد
به عقربه ها دست نزن زمان برنمیگردد وتو نمیتوانی دل شکسته را با
گذشت زمان دوباره پیوند بزنی.
ای عشق؛ از ماندن بگو! در
چشم بیتابم بتاب، در چشم بیخوابم بخواب ای عشق از ماندن بگو...
خواب دیدمت كه آمدی و باز
آسمانی از قناری و پرنده های ساحلی به سمت شهر ما كوچ می كنند و من به آن
كبوتران شعر هایی از فروغ هدیه می كنم
بمان ، كنارم بمان كه هستیم تویی
بمان كه شراب مستی این دل شكسته ام تویی بخوان ، مرا بخوان كه آرامش روحمی
مرو كه گر روی مرگ وجودمی
اول به نام عشق. . . دوم به نام
تو. . . سوم به یاد مرگ . . . بر لوح شیشه ای قلبت بنویس: یا تو و عشق، یا من و مرگ
زمان! به من آموخت كه دست دادن معنی رفاقت نیست.... بوسیدن قول ماندن نیست..... و
عشق ورزیدن ضمانت تنها نشدن نیست
دستم به قلم نمیرود هر روز تا
هزار سال جلو میروم و هر بار بار هزار سال را به دوش میکشم میدانی٬ بار
دقایق سنگین است ٬ بار روزها و سالها سنگین تر و از همه سنگین تر ٬ لحظهها
تنهایی دریست دریست به تنهایی
من و تو تنهایی که فقط تو و من در آن گنجانده شود
تنهایی دریست دریست به دورسوی
بیکران چشمهایت دورسویی سبز به موج گیسوانت و سبزی چشمانت
تنهایی دریست دریست به زندان
غرور من غروری که فقط در تنهایی خویش با تو گشاده میشود
هرگاه شادم یاد تو غمگینیم می کند.
هرگاه غمگینیم یاد تو شادم می کند پس هر دو را دوست دارم چون حکایت از تو می
کند…
غم هایت را بر روی شن بنویس تا باد
آن را با خود ببرد شادیهایت را بر روی سنگ بنویس تا برای همیشه باقی بماند…
داشتم اشک هایم را روی نامه ای
عاشقانه با قطره چکان جعل می کردم ، خاطرم آمد شاید دلتنگ خنده هایم باشی ببخش
اگر این روز ها عشق با گریستن اثبات می شود …
عشق درد سری است که باید برای
فراموش کردن ان عشق تازه ای را پیدا کرد
چشم هایت وقتی دروغ می گویی زیبا
تر می شوند اگر می خواهی زیبا ترین باشی همیشه به من بگو دوستت دارم ….
به نام کسی که یادش در بهار من ،
نامش در اندیشه من ، عشقش در قلب من ، کلامش در دفتر من ، دیدارش آرزوی من است
زندگی حکمت اوست… زندگی دفتری
از خاطره هاست… چند برگی را تو ورق خواهی زد… ما بقی را قسمت …
وقتی تنهاییم دنبال یک دوست می
گردیم، وقتی پیداش کردیم دنبال عیب هاش می گردیم وقتی از دستش دادیم دنبال
خاطره هاش می گردیم… و باز تنهاییم ...
همیشه گورستانی در قلبت برای
خاکسپاری خطای دوستانت بساز برای داشتن چیزی که تا به حال نداشتی کسی باش
که تا به حال نبودی
ارتحال رهبر کبیر انقلاب حضرت آیت
الله العظمی امام خمینی قدس الله نفسه الزکیه حقا ًضایعه ای جبران ناپذیر و صدمه ای
بزرگ بود
امام عزیز با حیات ، ابتکارو تحرک
خود که از آن روح بزرگ و دل روشن بر می آید و همچنین با مرگ پر حادثه و عروج ملکوتی
خود به اسلام و انقلاب خدمت کردند
امروز (در ارتحال امام )دشمنان
انقلاب اسلامی تو دهنی سختی از مردم خورده اند
هنر بزرگ حضرت امام این بود که
دیوارهای بین اجتماعات مردم را از بین برد و یک فضای وسیع با دل های آشنا بوجود
آورد .
خداوند امام عزیزمان را به عنوان
گوهری یکدانه و ذخیره ای از سوی خود در میان ملت ما قرار داد .
او زنده است تا اسلام ناب محمدی
(ص) زنده است و او زنده است تا پرچم عظمت اسلام و وحدت مسلمین و نفرت از ظالمین بر
افراشته است
آری امام خمینی زنده است تا امید
زنده است و تا حرکت و نشاط هست و تا جهاد و مبارزه هست
بزرگداشت امام برای ما ، جنبه
اعتقادی ، ایمانی، انقلابی، عاطفی و ملی دارد
امام خمینی یک حقیقت همیشه زنده
است ، نام او پرچم انقلاب ، راه او راه انقلاب و اهداف او اهداف این انقلاب است
حقیقتاً برای انسانی بزرگ و شخصیتی
بی نظیر مانند امام خمینی جا داردکه برگزیده ترین انسانها و صافترین و پاکترین دلها
از احساس تکریم نسبت به او سرشار شوند
امام به همه فهماند مه انسان کامل
شدن ، علی وار زیستن و تا نزدیکی مرزهای عصمت پیش رفتن افسانه نیست
وظیفه همة ماست که با توکل به خدا
و تقویت روح اخلاص و همبستگی ، حرکت عظیمی را که امام بزرگوار آغاز کرده اند ادامه
دهیم
راه ما راه امام خمینی است و در
این راه با همة قدرت و قاطعیت خود حرکت خواهیم کرد